490975246_1225311229596409_8255457733279092124_n — kopia

Chicagowska siódemka: o chorobach psychosomatycznych

Schorzenia psychosomatyczne stanowią zaburzenia, które rozwijają się pod wpływem długotrwałego utrzymywania się silnych, negatywnych emocji (przewlekły stres, smutek, czy złość). Podwyższenie poziomu adrenaliny, kortyzolu czy noradrenaliny, ma pozwolić w sytuacji stresowej na mobilizację, zwiększenie czujności i przyśpieszenie reakcji. Długotrwale utrzymujący się podniesiony poziom hormonów stresu, wpływa jednak na zwiększone napięcie tkanek, zaburzenie biochemii ciała i jego równowagi hormonalnej – skutkuje to zmniejszeniem możliwości regeneracyjnych, a co za tym idzie, zwiększoną podatnością na choroby.

Opisana w 1950 roku przez F. G. Alexandra „chicagowska siódemka”, określa najczęściej wiązane z czynnikami psychologicznymi schorzenia. Zawierają się w nich:

1. Choroba wrzodowa żołądka
2. Nadciśnienie tętnicze
3. Astma oskrzelowa
4. Reumatoidalne zapalenie stawów
5. Zapalne choroby jelita grubego
6. Nadczynność tarczycy

7. Atopowe zapalenie skóry.

Oczywiście, od czasu zdefiniowania powyższej siódemki, zdecydowanie dokładniej opisano patogenezę powyższych zaburzeń. Niemniej warto zaznaczyć, że późniejsze doniesienia naukowe potwierdzały udział stresu w zwiększeniu ryzyka ich powstawania, a także w zaostrzeniu objawów towarzyszących chorobom.
Na podstawie literatury, można dziś z powodzeniem rozszerzyć „siódemkę” o schorzenia takie jak cukrzyca, zaburzenia snu, chorobę niedokrwienną serca, czy szerokie spektrum zaburzeń autoimmunologicznych – dlatego tak ważny jest #selfcare w kwestiach balansu i radzenia sobie z nadmiernym napięciem (patrz post: Metody radzenia sobie ze stresem).

Masz pytania?

Skontaktuj się!