Stres można podzielić na dwa rodzaje, jakimi są eustres (czyli stres pozytywny, mobilizujący, poprawiający czujność i koncentrację) oraz dystres (stres negatywny, destrukcyjny). Różnica między nimi leży przede wszystkim w czynniku wywołującym, czasie trwania i naszej osobistej percepcji sytuacji.
Radzenie sobie ze stresem jest w dzisiejszych czasach nieocenioną umiejętnością – nie możemy uniknąć bodźców stresowych, ale możemy modulować naszą odpowiedź na nie. Co wobec tego jest najważniejsze w radzeniu sobie ze stresem?
Wydłużenie wydechu stymuluje do pracy układ przywspółczulny, czyli wyciszającą część autonomicznego układu nerwowego odpowiedzialną za odpoczynek i funkcje trawienne. Metody oddechowe, np. Metoda Butejki (ćwiczenie kontroli oddechu i redukcji skutków hiperwentylacji). Kontrola oddechu pozwala również na zmniejszenie napięcia mięśni okolicy szyi i klatki piersiowej, negatywnie wpływającego na funkcję nerwu błędnego.
○ AKTYWNOŚĆ FIZYCZNA: sprawne ciało przyczynia się do lepszej regulacji biochemii w stresie. Aktywność zmniejsza napięcie psychofizyczne, pozwala na poprawę samopoczucia dzięki produkcji dopaminy i daje poczucie sprawczości nad sytuacją stresową, która sprawia że czujemy się przytłoczeni.
○ SEN: jako podstawowy czynnik umożliwiający regenerację organizmu i przywracanie biochemicznej homeostazy, sen bezpośrednio wpływa na zmniejszenie napięcia psychofizycznego. Wypoczęty układ nerwowy ma również większe możliwości kompensacyjne w chwili wystąpienia stresora, co pozwala na lepsze radzenie sobie w trudnej sytuacji, racjonalne myślenie i odpowiednie do sytuacji reakcje.
○ RACJONALIZACJA & WIEDZA: nie bez przyczyny mówi się, że lęk wynika z niewiedzy. Czy możesz coś zrobić w sytuacji, w której się znajdujesz? Czy rozmowa, doinformowanie się w danym temacie lub racjonalizacja sytuacji, pozwoli Ci na poprawę samopoczucia i zmniejszenie poziomu stresu? Czy obawa jest uzasadniona, czy może wynika z nabytych doświadczeń i przekonań?
○ RELACJE: w stresie sytuacje na przestrzeni czasu mogą się wydawać dużo trudniejsze, niż są w rzeczywistości. Nawet jedna wspierająca osoba może pomóc w racjonalizacji problemu, obniżeniu napięcia i zwiększeniu poczucia bezpieczeństwa, niezależnie od rodzaju stresora z którym mamy do czynienia.
